پروازه ( parv ze ) ا . پ . توشه و طعامى كه در سفر و سير و شكار همراه بردارند و يا از دنبال بياورند . و درمنه و بوته‌اى كه از پى عروس ريزند و جابجا آتش زنند . و آتشى كه پيشاپيش عروس افروزند . و آتشى كه مردمان قديم ايران در هنگامى كه عروس را به داماد سپردندى بيفروختندى و دامن عروس و داماد را بهم بسته بر گرد آن آتش طوف دادندى . و عيش و خرمى . و ورق نقره و طلا كه جهت نثار نمودن ريزه‌ريزه كنند . پروازه‌گر ( parv ze - gar ) ا . پ . زرورق‌ساز . پروازى ( parv zi ) ا . پ . حاشيه و سجاف و مغزى لباس . پرواس ( parv s ) ا . پ . لمس و سودن دست بر چيزى . و نمو و درازى . و جلادادگى . و دانش . و خلاص . و فراغ . و پرداخت . و ترس و بيم . و پرواس كردن : شناختن . و سودن . و بازى كردن . و دراز كردن . پرواسيدن ( parv sidan ) ف م . پ . لمس كردن و با دست آزمودن چيزى را كه سخت و يا نرم و فربه و يا لاغر است . و سودن . و ترسيدن و واهمه نمودن . و تصور كردن و پنداشتن . و دريافت كردن . پرواش ( parv c ) ا . و ص . پ . غافل و بىخبر . و بىپروا . و سرگردان و متحير . و گوشه . و انتها . و سرين . پرواق ( parv q ) ا . پ . گياهى كه از آن سريش مىسازند . پرواك ( parv k ) و پرواگ ( parv g ) ا . پ . پاس . و پاسبان . و صدا . و برگشت آواز . پروال ( parv l ) ا . پ . پرگار . و ميهمان . پروان ( parv n ) ا خ . پ . شهرى نزديك غزنين . وا . چرخ ابريشم‌تابى . و طوطى . و تقصير و گناه . و سخاوت و جوانمردى . و گردش و تفرج . و منظر و نمايش . و هر چيز حيرت‌انگيز . پروانجات ( parv nej t ) پ . ج . پروانه . و احكام و فرامين پادشاهان . پروانچه ( parv nce ) ا . پ . نظم . و حكم و فرمان . و اجازه و اذن . پروانچى ( parv nci ) ا . پ . صاحب منصب حكومت . و كاتب فرامين پادشاهى . پروانك ( parv nak ) ا . پ . جانورى كه فريادكنان پيشاپيش شير مىرود و جانوران ديگر را خبردار مىكند و سياه گوش نيز گويند . و پيشرو لشكر كه بتازى فروانق گويند . و قاصد و پيك . و نامه‌بر پياده . و سردار لشكر . پروانگى ( parv nagi ) ا . پ . حكم و فرمان و اجازه . پروانه ( parv ne ) ا . پ . جانوركى پرنده كه شبها خود را بشعلهء شمع و چراغ زند . و شمع . و چراغ . و قاصد . و جانورى كه پيشاپيش شير مىرود و ساير جانوران را خبردار مىكند . و خطى كه براى رخصت سفر و جز آن بدست مردم دهند . و پيش‌رو . و قائد لشكر . و حكم و فرمان پادشاهان . و برات . ج : پروانجات . و قابله و ماماچه . و اذن و اجازه . و دستور . و فتواى قاضى . و ميانه . و ملخ . و حاجب و دربان . و جوان ظريف زيرك . و پروانهء روم ا خ . : لقب معين الدين كاشى كه بحكومت روم از جانب هلاكو منصوب گرديد . پروانى ( parv ni ) ا . پ . فندكشتى . و سقوط و افتادگى . پرواوه ( parv ve ) ا . پ . پاسبان و نگهبان و قراول . پرواه ( parv h ) ا . پ . پروا . مر . پروا . پرواى ( parv y ) ص . پ . سهل و آسان . و نرم . و جلد و چالاك . و جسيم و سمين و فربه . پروائى ( parv i ) ص . پ . محتاج . و درويش . و تنگ‌دست . پروبال ( paro - b l ) م ف . پ . زور و قوت . و پروبال داشتن : زور و توانائى داشتن . پروپاى ( paro - p y ) م ف . پ . تاب و طاقت . و قدرت و توانائى . و پروپاى داشتن : طاقت و قدرت داشتن . پرور ( parvar ) ص . پ . پرورنده و تربيت‌كننده . و هميشه بطور تركيب استعمال مىشود مانند تن‌پرور : كسى كه تن خود را پرورش مىدهد يعنى تنبل و بيكاره و تن‌آسا . و سايه‌پرور : كسى كه در سايه پرورش يافته باشد . و غريب‌پرور : كسى كه شخص غريب را پرورش مىكند و مىنوازد . پرور ( parvar ) و ( parur ) ا . پ . پيوند . و خواه انسان به انسان و يا درخت بدرخت . و طراز . و ريشه . و فراويز . و سجاف . پروراندن ( parvar ndan ) و پرورانيدن ( parvar nidan ) ف م . پ . سبب پرورش شدن . و پروردن كنانيدن . پروردشانه ( parvard - c ne ) ص . پ . درخشان و منور . پروردگار ( parvardag r ) ا . پ . يكى از اسماى بارىتعالى جل جلاله . و رب النوع . و پادشاه كه پروردگارگونه نيز گويند . و پرورنده . پروردگى ( parvardagi ) ا . پ . تربيت . و پرستارى .